Happy Birthday!!

चौतीस ची तू झालीस आता
वर सिफ़र ची आई पण तशीच आहेस निश अजून
काही फरक नाही
आठवतात का गच्चीवरचे
भातूकलीचे खेळ?
भाजी आणण्यातच गेला
माझा सगळा वेळ दिवाळीच्या पहाटेला
फटाक्यांचे वाटप
तू काडी ओढल्यावर
पुढे झालेले नाटक
चल पुन्हा गच्चीवर
भातुकली मांडू
परत एकदा रिमोटवरुन
ज़ोरदार भांडू
ओवाळणीचे दिवस सोडून
पण आठवण काढत जा
एक नंबर आहेस निशू
आहे तशीच रहा़़़..

एक उनाड दिवस

एक उनाड दिवस

थोडासा हवाय change

सगळच झालंय strange

office चा stress... formal dress

नको वाटतो आजकाल

नकोच वाटतेय even ती facebook ची वॉल!

बास उद्विग्न होण कोणी थुंकल कि रस्त्यावर

उगाच खोट हसण कोणी उसन हसल्यावर

डोक्यातल्या विचारांनीही घ्यावा break थोडा

त्यांना म्हणावं कधीतरी मला एकट सोडा 

नका कोणी वाट पाहू एक दिवस घरी 

राहील का मन blank एक दिवस तरी?

mould मधल्या जगण्यातला संपत चाललाय रस

चेंज म्हणून मिळेल का  "एक उनाड दिवस"?

डोळे

भीती वाटते तुझ्या

आसुसल्या डोळ्यांची

दररोज संध्याकाळी
वाट पाहणाऱ्या..

त्यांना नजरही देऊ शकत नाहीत
माझ्या झुकलेल्या पापण्या,
पण उत्तर मिळून जातं..

तुझे पाणीदार डोळे बनतात आणखीनच पाणीदार ...
पण क्षणात पाणी निपटून
तेच डोळे देतात
मला आश्वासक धीर,
आणि पुन्हा लकाकतात उद्याच्या सुखस्वप्नांनी...

दुसऱ्या दिवशी पुन्हा
मी माझे डोळे घेऊन निघतो,
"No vacancy" च्या पाट्या बघायला....

पाऊस

निघालो ना आज office मधून

तेंव्हा पाऊस आला होता

मनात भावनांचा नुसता चिखल झाला होता

गडगड वाजत होते दाटून आलेले ढग

उगाच शांत वाटत होत तरीही सगळ जग

रस्ता एवढा स्वच्च आधी कधी दिसला होता?

वळचणीला पंख वाळवत एक पारवा बसला होता

थेंब न थेंब म्हणत होता ये ना पावसात भीज

घरात नाही पण आभाळात चमकत होती वीज

सोसाट्याच्या वाऱ्यासोबत झाड डोलत होती

रस्त्यावरती लहान मुल गारा झेलत होती ..

रस्त्यावरून वाहत होते chocolaty पाण्याचे लोट

आतून सुद्धा भिजला होता माझा raincoat

भिजलेल्या मातीचा मस्त वास पसरला होता

चीत्कारणारा चातक त्याच भान विसरला होता

वाटल आता ओरडशील का भिजलास रवि

सकाळीच म्हणाल होत आज गाडी न्यायला हवी

पण तुही उघडल्स दार चक्क आज हसत

पाहिलं तर तुही होतीस ओले केस पुसत !

रेशीमगाठ

तुझे सगळे responce आता झालेत पाठ
इतकी घट्ट झालीय हि रेशीम गाठ
हे बोलाल तर रुसशील , हे बोललं तर हसशील
काय बोललं तर खुलाशील ., याला गप्प बसशील
सगळ आधीच कळत आजकाल
कोणत्या गोष्टीवर फुगवशील गाल ..
आधीच कळत तुला हवीय मिठी
सगळ बोलून जाते दिठी ..
न कळल्स करेल सगळ कळून ..
आत्ता बघेल मग वळून ..
आत्ता बसेल सावरून ताठ
तुझे सगळे responce आता झालेत पाठ
नात्याचं ह्या झालाय वय
तुझ्या असण्याची इतकी सवय ..
कि कधीकधी I take you for granted.
something that you never wanted
सांगीतालेलास मला पूर्वी कधीतरी
सांगतानाचा अविर्भाव आठवतोय .. date आठवत नसली तरी .
आठवतंय हे सगळ कारण तू नाहीस जवळ
enjoy करतानाही मनात येते बारीक कळ
विचार केला असतो तू नसताना दंगा घालू ..
पण तू "मी येते " म्हणालीस कि होत वाट बघण चालू ..
mattini चा picture , खडकवासल्याचा view
but Nothing's the same without you
जसे जातील दिवस आणि वर्ष जातील सरत .
लोणच्या सारखं नात राणी मस्त जाईल मुरत
खर सांगू नात हे कधी होत नाही जून
गंजत नाही कधी हे 100 नंबरी सोन

गर्दी..

ओळखीच्यांची गर्दी झालीय ....मित्र शोधतोय सध्या ...
कधी काळी तिला लिहलेल पत्र शोधतोय सध्या ..
सगळे "मित्र" सोय पाहतात मीही ............ कदाचित तसाच
माझ्याच स्वतःशी तुटलेल्या मैत्रीचे गुंते सोडवातोय सध्या ..
तिचं हसण, रुसन जवळ बसण
कायम असण समोर आणि आतही कुठेतरी
समोर नाही ती तर आतल्या तिच्याशी
बोलून घेतोय सध्या ..

खूप खाल्लं आता जरा रेस्ट घ्यावी म्हणतो

नाहीतरी उपासाची fasion आलीय सध्या ..

गुणगुणून पाहिलं शुभं करोति काल जरा मी

बालांच्याही तोंडी मुन्नी शीला आहे सध्या .

उगाच घोकल्या सनावळ्या अन तहाची कलमे

म्हणे नव्याने परत सगळा इतिहास लिहितायत सध्या

धरला होतास हात ज्याचा मम म्हणुनी

त्या स्वतःचा पुन्हा एकदा शोध घेतोय सध्या ..

आताशा मी कोणाशीच attach होत नाही..
कोणाशीच wavelength माझी match होत नाही..
कोणी हसून बोललं तर मीही तोंडभर हसतो..
बोलायलाच पाहिजेत म्हणून 2 वाक्य बोलतो..
innocent प्रेमाची आता भीतीच वाटते जरा,
मैत्री बित्री प्रकार फक्त facebook वरच बरा
विचारलाच कुणी तर म्हणायचं "I am fine"
नकोच वाटल बोलायला तर जायचं offline.
मन आता घेत नाही कोणाकडे धाव..
राहत फक्त कुरवाळत चिघळलेले घाव.
संपलेत मित्र राहिलीयत फक्त professional नाती,
सांभाळायची just weekend मजेत घालवण्यासाठी..
मन झालाय प्लास्टिक आता होत नाही ओलं
कळलंच नाही कधी आपल्याच कोशामध्ये गेल?
मित्रांचेही फोन आता सोयीनुसार घेतो..
पत्ता विचारलाच कोणी तर ...... facebook id देतो!

चालणं

नेहमिच आवडतं मला
लांब चालत जायला..
तुझ्या हातामध्ये
हात गुंफून घ्यायला..

खूप पुढे जावसं वाटूनही
तुझी साथ द्यायला..

तु उत्सुक नजरेने सगळीकडे पाहताना
तुझ्याकडे पहायला..

वाटेल जेंव्हा अडखळशील
तेंव्हा सावरायला..

मनात घोळवलेली ती धून
तुझ्या सोबत गायला..

विसरून मग स्वतःला
फक्त तुझा ऊरायला..

BUS STOP

संध्याकाळची bus हल्ली मी चुकवत नाही
६ नंतर office मध्ये थांबवतच नाही

तुही असतेसच कि तिथे पावणे सहा पासून
स्वागत करतेस माझ मग डोळ्यानीच हसून

सगळे रोजचेच चेहरे तिथे पण एकाच चेहरा खास ..
ठरवतो रोजच्या सारखाच परत विचारून टाकायचं आज

ती पुढे मी मागे मध्ये चार जणांची रांग
डोळ्यामधून लागत नाही तिच्या मनाचा थांग

सगळे वाट पाहत असतात बस कधी येईल ..पण
मला वाटत गोठून जावा इथेच हा सुंदर क्षण

खळखळणार हसू आणि वाऱ्यावर उडणारे केस ..
हृदय माझ खेळू लागत formula 1 race...

बस 2 मिनिट लवकरच येते आणि लगेचच तिचा stop
परत एकदा प्लान माझा super duper flop..

मी पाहतो खिडकी बाहेर तीही पाहते वळून ..
उत्तर मला मिळून जात तिच्या डोळ्यां मधून !

My love is as pure as filtered coffee,

And latte like mild!

As perfectly blended as Mocha,

And Espresso like wild!

Dear I want you to know…

You are my cappuccino!

पाऊस कोसळू दे

पाऊस कोसळू दे
उल्हास वर्दळू दे

मातीतुनी नभाला
रुजवून सळसळू दे

नुसते अता स्मितांनी
भवताल झळझळू दे

बोलू नकोस काही
एकांत दर्वळू दे

मज ओंजळीत घे, पण
थोडे उचंबळू दे!

जे बोललोच नाही,
तेही तुला कळू दे‍!

मी काय, कोण आहे?
मजलाच आकळू दे

--चित्तरंजन

From Manogat.com : http://www.manogat.com/node/5932%2523comment-69297

चकवा



फिरत राहतो वारा आणि वाजू लागतात ढग
आतुरलेल मन पावसाची वाट पाहत मग..!!

चमकून जाते वीज येतो मातीलाही वास
वाटत अगदी मनासारखा पाउस येणार आज..!!

काळ्या ढगांमध्ये सूर्य अंग चोरून घेतो
धगधगलेल्या दुपारनंतर सांजगारवा येतो..!!

मोठ मन म्हणत आज बहुतेक लाईट जाणार
लहान मन म्हणत "आई पाउस कधी येणार?"..!!

नाहीच येणार बहुदा याचा नाही काही नेम
तेवढ्यात पडतात अंगावरती कुठून दोन थेंब..!!

आसुसलेल वेड मन जात आनंदून
वाटत आता भिजून घ्याव पावसात भरभरून..!!

पण पहिले चार थेंब शेवटचेच होतात
आणि मग उरलेले डोळ्यामध्ये येतात..!!

क्षणामध्ये जाणवतो जन्मभराचा थकवा
पावसाने दिलेला असतो पुन्हा एकदा चकवा ..!!

Worst days in office... are the one when you do not have any work.. all year you keep on waiting for such days for you have many plans. You have decided to read a technical book, complete some training, try out some programs when you get time. But when you do get that time, its wasted on totally non prductive things. Todays that day, and since morning I have been to pantry 5 times.. Its a place I visit scarcely, I hate the junk snacks put in pantry and I m not a big fan of caffain. I am from a tea addicted family, but I hate machine tea. But still I was in pantry 5 times.. I offered my help to new members, even if they didn want it (they cant show it though.. kind of corporate ragging!). Pinged my friends on communicator, and just what i thought (thanks to philosophy developed by my dear frind Mr Murphy) they were too busy to entertain me.
I opened the technical book which I wanted to read, but thought why not go through the fowards in my mailbox which I had igonred. So after 4 hours, 4 tweets, inbox with 0 unread mails I manage to complete a 3 page chapter from 1059 page book. And I am aware of latest new, sports gossip, movie reviews and tech stuff cause I have browsed through each and every link from twitter posts or blogs I have come across.
4 gone 4 to kill!!!

नियती

सळसळणाऱ्या अंधाराला घाबरून,
तु जगणच दिलयस सोडून..
जरा कोश तोड..
पट्टी सोड
डोळ्यावरची..
धबधब्यासारखं आयुष्य हसेल..
तुलाही दिसेल..
कि श्वास कोंडेपर्यंत बुडी मारण्यातही
वेगळाच आनंद..
वाहणच बंद..
करून नाही चालत,
वाट शोधावीच लागते,
नियतीला विरोध करुन,
जरी ती तिच्या मनासारखीच वागते...

पहिला पाउस.. पहिली आठवण..

पहिला पाउस.. पहिली आठवण..

पहिलं घरट.. पहिलं अंगण..

पहिली माती.. पहिला गंध…

पहिल्या मनात… पहिलाच बंध…

पहिलं आभाळ... पहिलं रान…

पहिल्या झोळीत… पहिलच पान..

पहिले तळहात… पहिलं प्रेम..

पहिल्या सरीचा .. पहिलाच थेंब.

पहिला पाउस.. पहिली आठवण..

आले रडू तरीहि..

आले रडू तरीहि.. कोणी रडू नये..

कोणीच आसवांच्या हाती पडू नये..

व्हावे निरभ्र सर्व सांगून एकदा..

कोणी असे स्मितांच्या मागे दडू नये..!!!

तु भेटलीस तेंव्हा ..

तु भेटलीस तेंव्हा .. मी बोललोच नाही..

तु भेटतेस तेंव्हा.. माझे असेच होते…

झाला ऊशीर जेंव्हा.. हाका तुला दिल्या मी..

मातीत पावलांचे.. काही ठसेच होते…